|

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΥΠΙΚΟΝ
Τυπικὴ Διάταξις
ΙΓ' Μαρτίου 2005, Τριώδιον, Κυριακή της Τυρινής
ΜΗΝ ΑΠΡΙΛΙΟΣ
ἔχων ἡμέρας λ'.
Ἡ ἡμέρα ἔχει ὥρας ιγ' καὶ ἡ νύξ ὥρας ια'.
17 ΚΥΡΙΑΚΗ Ε' ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ,
ἐν ᾗ μνήμην ἐπιτελοῦμεν τῆς Ὁσίας Μητρὸς ἡμῶν Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας. Τοῦ
Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Συμεῶνος ἐπισκόπου ἐν Περσίᾳ καὶ τῶν σὺν αὐτῶ (+344)·
Αὐδελᾶ πρεσβυτέρου, Ἀζὰτ τοῦ εὐνούχου, Γοθαζάτ, Φουσὶκ καὶ ἑτέρων χιλίων
ἑκατὸν πεντήκοντα. Μάρτυρος Ἀδριανοῦ, τοῦ νέου. Τῶν ἐν Ἁγίοις Πατέρων
ἡμῶν: Ἀγαπητοῦ πάπα Ρώμης (+536) καὶ Μακαρίου Ἀρχιεπισκόπου Κορίνθου, τοῦ
Νοταρᾶ (+1805). Ἦχος πλ. α', ἑωθινόν β'.
Ἑσπερινός.
-
Ὁ Προοιμιακός Ψαλμός (Ψαλμός ργ').
-
Μεγάλη Συναπτή (τὰ "Εἰρηνικά").
-
Τὸ Α' Κάθισμα τοῦ Ψαλτηρίου (ὅλο).
-
Κύριε ἐκέκραξα, Κατευθυνθήτω, Θοῦ Κύριε.
-
Στιχηρά· Ἀναστάσιμα ς', καὶ τῆς Ὁσίας προσόμοια γ'
δευτεροῦντες τὸ α'.
-
Δόξα, Ἐθαυματούργησε Χριστέ.
-
Καὶ νῦν τὸ α' Θεοτοκίον τοῦ ἤχου.
-
Εἴσοδος. Φῶς ἱλαρόν.
-
Προκείμενον τῆς ἡμέρας (μετὰ τῶν Στίχων αὐτοῦ).
-
Ἡ Ἐκτενής, Καταξίωσον, Κύριε, καὶ ἡ Δέησις ("τὰ Πληρωτικά").
-
Ἡ
Λιτή ἐν τῷ Νάρθηκι· τὸ ἰδιόμελον στιχηρὸν τοῦ ἁγίου τῆς μονῆς [τοῦ ἱ. ναοῦ],
καὶ τὰ Ἰδιόμελα τῆς Ὁσίας [ζήτει εἰς ἰδιαίτερη φυλλάδα]. Οἱ συνήθεις εὐχὲς τῆς Λιτῆς· Σῶσον ὁ Θεὸς τὸν λαόν σου...,
Κύριε ἐλέησον (μ' καὶ γ'),... και εἰσερχόμεθα ἐν τῷ ναῷ.
-
Εἰς τὸν Στίχον ἐκ τῆς Ὀκτωήχου· τὸ ἀναστάσιμον Στιχηρὸν καὶ
τὰ κατ' ἀλφάβητον.
-
Δόξα, Τὰ τῆς ψυχῆς θηρεύματα.
-
Καὶ νῦν, Θεοτοκίον Ὢ θαύματος καινοῦ.
-
Νῦν ἀπολύεις. Τρισάγιον.
-
Ἀπολυτίκια· Τὸ Ἀναστάσιμον, Δόξα τῆς Ὁσίας Ἐν σοὶ
Μῆτερ ἀκριβῶς, Καὶ νῦν, Ὁ δι' ἡμᾶς γεννηθείς.
-
Ἀπόλυσις.
Ὄρθρος
-
Οἱ
Ψαλμοί ιθ' καὶ κ', Τρισάγιον, Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν Σου,...
-
Ὁ
Ἐξάψαλμος.
-
Μεγάλη Συναπτή (τὰ "Εἰρηνικά").
-
Εἰς
τὸ Θεὸς Κύριος· Ἀπολυτίκιον τὸ Ἀναστάσιμον, Δόξα τῆς Ὁσίας Ἐν σοὶ
Μῆτερ ἀκριβῶς, Καὶ νῦν, Ὁ δι' ἡμᾶς γεννηθείς.
-
Ἡ
Στιχολογία τοῦ Ψαλτηρίου:
-
Τὸ
Β' Κάθισμα τοῦ Ψαλτηρίου.
-
Μετὰ τὴν α' στιχολογίαν,
Μικρὴ Συναπτή ("Αἴτησις").
-
Κάθισμα
ἀναστάσιμον, Δόξα ἕτερον ἀναστάσιμον, Καὶ νῦν τὸ Θεοτοκίον.
-
Τὸ
Γ' Κάθισμα τοῦ Ψαλτηρίου.
-
Μετὰ τὴν β' στιχολογίαν,
Μικρὴ Συναπτή ("Αἴτησις").
-
Κάθισμα
ἀναστάσιμον, Δόξα ἕτερον ἀναστάσιμον, Καὶ νῦν τὸ Θεοτοκίον.
-
Ὁ
Ἄμωμος εἰς στάσεις γ' (τὸ ΙΖ' Κάθισμα τοῦ Ψαλτηρίου, ἤτοι ὁ ριη' Ψαλμός).
-
Τὰ
Ἀναστάσιμα Εὐλογητάρια.
-
Μικρὴ Συναπτή ("Αἴτησις").
-
Ἡ
Ὑπακοὴ τοῦ Ἤχου.
-
Οἱ
Ἀναβαθμοὶ καὶ τὸ Προκείμενον τοῦ Ἤχου.
-
Τὸ
Πᾶσα πνοή (μετὰ τοῦ Στίχου).
-
Τὸ Ἑωθινὸν ἐνδιάτακτον
Εὐαγγέλιον.
-
Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι.
-
Ὁ
Ν' Ψαλμός εἰς ἦχον πλ. δ᾿.
-
Δόξα, Τῆς μετανοίας ἄνοιξόν μοι. Καὶ νῦν Θεοτοκίον Τῆς
σωτηρίας εὔθυνόν μοι. Εἶτα στίχ. Ἐλέησόν με ὁ Θεός, καὶ τὸ
ἰδιόμελον Τὰ πλήθη τῶν πεπραγμένων μοι δεινῶν.
-
Σῶσον ὁ Θεὸς τὸν λαόν Σου...
-
Κανόνες, ὁ Ἀναστάσιμος εἰς δ',
τῆς Θεοτόκου εἰς β',
τοῦ Τριωδίου εἰς δ' καὶ τῆς Ὁσίας εἰς δ' [Οὐ στιχολογεῖται δὲ Τῷ Κυρίῳ ἄσωμεν εἰ μὴ
μόνον οἱ ιβ' στίχοι ἐξ ἑκάστης ᾠδῆς]. Μεθ' ἑκάστην ᾠδὴν αἱ διατεταγμέναι Καταβασίαι,
Ἀνοίξω τὸ στόμα μου.
-
Ἀπὸ γ' ᾠδῆς, Μικρὴ Συναπτή ("Αἴτησις"), Κοντάκιον
καὶ Οἶκος ἀναστάσιμα. Κάθισμα τῆς Ὁσίας, Δόξα
τὸ αὐτό, Καὶ νῦν Θεοτοκίον.
-
Ἀφ'
ἕκτης ᾠδῆς, κοντάκιον
καὶ οἶκος τῆς Ὁσίας. Συναξάριον τοῦ Μηναίου, εἶτα τοῦ Τριῳδίου.
-
Ἡ
Τιμιωτέρα στιχολογεῖται.
-
Ἡ
θ΄ ᾠδὴ τῶν Κανόνων, ἡ Καταβασία αὐτῆς, καὶ ἡ Αἴτησις
(Μικρὴ Συναπτή).
-
Ἅγιος Κύριος,
Ἐξαποστειλάριον ἀναστάσιμον, τῆς Ὁσίας, καὶ Θεοτοκίον.
-
Εἰς
τοὺς Αἴνους· Πᾶσα πνοή, Αἰνεῖτε, καὶ οἱ στίχοι τοῦ ὑπόλοιπου
ρμη' Ψαλμοῦ, καὶ τοῦ ρμθ' Ψαλμοῦ, μέχρι "Τοῦ ποιῆσαι ἐν αὐτοῖς". Εἶτα, στιχηρὰ ἀναστάσιμα
δ'
καὶ ἀνατολικὰ δ'.
-
Δόξα· Οὐκ ἔστιν ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
-
Καὶ
νῦν, Ὑπερευλογημένη ὑπάρχεις.
-
Δοξολογία μεγάλη.
-
Ἀναστὰς ἐκ τοῦ μνήματος, εἰς ἤχον πλ. δ'.
-
[Δ.Ε.Ε.: Σήμερον σωτηρία]
Γιὰ τὶς λοιπὲς Ἀκολουθίες δὲς τὰ
Δίπτυχα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
Σημειώσεις:
-
Αἱ εἰς τὰς αἰτήσεις πάσας ἀπαντήσεις τῶν χορῶν διὰ τοῦ Κύριε ἐλέησον, Παράσχου
Κύριε καὶ τῶν λοιπῶν, λέγονται εἰς τὸ ὕφος καθ' ὅ λέγονται καὶ αἱ αἰτήσεις καὶ
αἱ ἐκφωνήσεις τοῦ ἱερέως ἢ διακόνου, καὶ οὐδέποτε ψάλλονται. Τοῦ κανόνος
τούτου ἐξαιροῦνται τὰ τῆς λιτῆς Κύριε ἐλέησον, τὰ ἐν τῇ παρακλήσει καὶ τὰ μετὰ
τὸ Σῶσον ὁ Θεὸς τὸν λαόν Σου ἐν τῷ ὄρθρῳ ὡρισμένα, ἅτινα ψάλλονται ὡς οἰκείως
διατάσσεται.
-
Ὅτε δὲ οὐ στιχολογεῖται Τῷ Κυρίῳ ᾄσωμεν, ἐν ἑκάστη ᾠδῇ ψάλλεται ὁ εἱρμὸς καὶ
τὸ ἑπόμενον τροπάριον ἄνευ στίχου, τὰ δὲ ὑπόλοιπα τροπάρια μετὰ ἀναλόγων
στίχων ἐκ τῇς ᾠδῆς, οἵτινές εἰσιν οἱ ἐξῆς: Ἐὰν μὲν ἡ ᾠδὴ γίνηται εἰς ιδ',
στίχοι λέγονται οἱ δ' πρῶτοι καὶ οἱ η' τελευταῖοι· ἐὰν ἡ ᾠδὴ γίνεται εἰς ιβ',
λέγονται οἱ β' πρῶτοι καὶ οἱ η' τελευταῖοι· ἐὰν ἡ ᾠδὴ γίνηται εἰς ι', λέγονται
μόνον οἱ η' τελευταῖοι· ἐὰν ἡ ᾠδὴ γίνηται εἰς η', λέγονται μόνον οἱ στ'
τελευταῖοι· καὶ τέλος ἐὰν ἡ ᾠδὴ γίνηται εἰς στ', λέγονται μόνον οἱ δ'
τελευταῖοι στίχοι ἑκάστης ᾠδῆς.
* *
*
Γιὰ ὁτιδήποτε λάθη βρεῖτε, παρακαλοῦμε ἐνημερώστε μας.
Παναγιώτης Δ. Παπαδημητρίου
13/03/2005 |