Εάν Ἅγιος μὴ εορταζόμενος τύχη εν πάση άλλη ημέρα της εβδομάδος πλην Σαββάτου και Κυριακής, ουκ εἰσι δε ούτε προεόρτια, ούτε εορτή, οὔτε μεθέορτα, ουκ εστί δε ούτε Αλληλούια, τότε ἡ ακολουθία ψάλλεται, ως έπεται.

§ 1. Ἀφ' ἑσπέρας της παραμονής, μετά την απόλυσιν της ληξάσης ημερονυκτίου ακολουθίας της προηγουμένης ημέρας, τιθεμένου εὐλογητοῦ λέγει ὁ προεστώς εὐθὺς

- Δεῦτε προσκυνήσωμεν γ' και

- ἀναγινώσκει τον προοιμιακόν, μεθ' ὅν

- συναπτή μεγάλη υπό του ιερέως.

- Μεθ' ην στιχολογεῖται το ἐνδιάτακτον κάθισμα του Ψαλτηρίου, ὅπερ παραλείπεται μόνον εν ταῖς ὁριζομέναις περιστάσεσι (Κεφ. Α' § 6).

- Εις δε το Κύριε ἐκέκραξα,

- ἱστῶμεν στίχους ς' και ψάλλομεν τα ἑσπέρια κατά τους εξής κανόνας:

α'. Εάν ὁ Ἅγιος ἔχῃ ἕξ ἑσπέρια, ἢ τρία μεν ἑσπέρια αλλά δύο δοξαστικά εν τω ἑσπερινῷ, ἢ εάν ώσι δύο Ἅγιοι έχοντες ίδια ἑσπέρια έκαστος, ψάλλονται μόνα τα του Μηναίου στιχηρά εις ς' τα δε της Παρακλητικής καταλιμπάνονται.

β'. Εάν ο άγιος έχη τρία εσπέρια και στερήται δοξαστικού, ἢ ἔχῃ μόνον ἕν τοιούτον, ψάλλονται τρία στιχηρά ἐκ της Παρακλητικής του τυχόντος ήχου και τρία του αγίου της ημέρας.

γ'. Τα τρία ταῦτα της Παρακλητικής στιχηρά εἰσι τάδε:

• Τη Κυριακή εσπέρας, β' κατανυκτικά και α' των Ασωμάτων.
• Τη Δευτέρα εσπέρας, β' κατανυκτικά και α' του Προδρόμου.
• Τη Τρίτη και τη Πέμπτη εσπέρας, β' σταυρώσιμα και α' της Θεοτόκου.
• Και τη Τετάρτη εσπέρας, β' των Αγίων Αποστόλων και α' του Αγίου Νικολάου.

- Μετά τα εσπέρια, εάν ο άγιος έχη δοξαστικόν, ψάλλομεν Δόξα το δοξαστικόν του αγίου,

- Καὶ νῦν το μετ' αυτό εν τω Μηναίω κείμενον Θεοτοκίον ἢ Σταυροθεοτοκίον παρόμοιον. Ει δ' ουκ έχει ὁ άγιος δοξαστικόν, ψάλλεται Δόξα, και νυν το μετά τα εσπέρια του αγίου κείμενον προσόμοιον Θεοτοκίον ἢ Σταυροθεοτοκίον. Και τα μεν Θεοτόκια ψάλλονται τη Κυριακή εσπέρας, τη Δευτέρα εσπέρας και τη Τετάρτη εσπέρας, τη δε Τρίτη εσπέρας και τη Πέμπτη εσπέρας ψάλλονται τα Σταυροθεοτοκία.

- Εἶτ' ευθύς άνευ εισόδου, το Φως ἱλαρόν και

- το προκείμενον της ημέρας. Οὗ πληρωθέντος ευθύς

- ὁ προεστώς το Καταξίωσον. Και μετ' αυτό

- ὁ ιερεύς το Πληρώσωμεν κτλ. Μετά δε την έκφώνησιν Εἴη το κράτος

- ψάλλομεν ως ἀπόστιχα τα εις τον στίχον ὡρισμένα της Παρακλητικής·

• ήτοι τη μεν Κυριακή και Δευτέρα εσπέρας, κατανυκτικά δύο και μαρτυρικόν ἕν·
• τη Τρίτη και Πέμπτη εσπέρας, σταυρώσιμα δύο και μαρτυρικόν ἕν· και
• τη Τετάρτη εσπέρας, αποστολικά δύο και μαρτυρικόν ἕν.

Λέγομεν δε το μεν πρώτον αυτών άνευ στίχου· προ του β' δε και του γ' λέγομεν ανά ένα στίχον, οἵτινες, πλην της Τετάρτης εσπέρας, εἰσίν οι ἑξῆς:

• Στίχ. α' Προς σε ήρα τους οφθαλμούς μου τον κατοικοῦντα εν τω οὐρανῷ κτλ.
• Στίχ. β' Ἐλέησον ημάς Κύριε ελέησον ημάς κτλ.

Κατά δε Τετάρτην εσπέρας εν τοῖς αποστόλοις λέγονται οι στίχοι:

• Στίχ. α' Εις πασαν την γήν ἐξῆλθεν ο φθόγγος αυτών καί εις τα πέρατα της οικουμένης τα ρήματα αυτών.
• Στίχ. β' Θαυμαστός ὁ Θεός εν τοις Ἁγίοις αὐτοῦ.

Πληρωθέντων δε των ἀποστίχων,

- εἰ μεν έχει ο άγιος δοξαστικόν, ψάλλομεν Δόξα το δοξαστικόν του αγίου, Και νυν το μετ' αυτό κείμενον Θεοτοκίον τη Κυριακή, Δευτέρα και Τετάρτη εσπέρας, ἢ το Σταυροθεοτοκίον τη Τρίτη και Πέμπτη εσπέρας. Εάν δε ο άγιος δεν εχη δοξαστικόν, ψάλλεται μετά τα ἀπόστιχα Δόξα, καί νυν το μετά τα ἀπόστιχα της Παρακλητικής κείμενον Θεοτοκίον ἢ Σταυροθεοτοκίον της ημέρας.

- Είτα ὁ προεστώς το Νυν απολύεις.

- Τρισάγιον κτλ. και μετά το Ὅτι Σοῦ ἐστι ψάλλομεν

- το ἀπολυτίκιον του Ἁγίου άπαξ, Δόξα, καί νυν Θεοτοκίον της ημέρας σύμφωνον προς τον ήχον του απολυτίκιου του αγίου (εκ των εν τέλει του Ὡρολογίου κειμένων καθημερινών θεοτοκίων). Εί δε εἰσι δύο άγιοι, ἀπολυτίκιον του ενός, Δόξα του ἑτέρου, Και νυν Θεοτοκίον της ημέρας εις τον αὐτὸν ήχον του απολυτικίου του δευτέρου αγίου.

- Είτα ὁ ιερεύς την εκτενή Ελέησον ημάς κτλ. Σοφία. Ὁ ὢν εὐλογητός κτλ. και

- ἀπόλυσις μεγάλη. Μεθ' ην εἰσερχόμεθα εις την τράπεζαν δια το δεῖπνον.

*     *     *

§ 2. Μετά δε το δεῖπνον μικρόν, συναχθέντες εν τω νάρθηκι λέγομεν το μικρόν ἀπόδειπνον, ως διατέτακται. Εν ᾧ ψάλλομεν και τον κανόνα της Θεοτόκου εκ του Θεοτοκαρίου. Εις δε το τρισάγιον αὐτοῦ, εἰ μεν έχει ο άγιος της ημέρας κοντάκιον, λέγομεν αυτό· ει δε εἰσι δύο άγιοι έχοντες ίδια κοντάκια, λέγομεν τα κοντάκια αμφοτέρων. Εί δ' ουκ έχει ο άγιος της ημέρας κοντάκιον, λέγομεν ἀντ' αὐτοῦ χῦμα τα τροπάρια: Ὁ Θεός των πατέρων ἡμῶν. Των εν ὅλῳ τῷ κόσμῳ Μαρτύρων Σου. Δόξα, Μετά των αγίων ανάπαυσον Χριστέ. Και νυν, Τη πρεσβεία Κύριε. Εν τέλει δε του αποδείπνου, το Επί σοι χαίρει, Ἅγιε Ἄγγελε, Τῇ Ὑπερμάχῳ, οι κδ' οἶκοι της Θεοτόκου, Τῇ Ὑπερμάχῳ, Θεοτόκε Παρθένε και ἀπόλυσις μικρά μετά του Εὐξώμεθα ὡς ἔθος.

*     *     *

§ 3. Τω πρωί, προ του όρθρου, τιθεμένου εὐλογητοῦ αναγινώσκομεν εν τω νάρθηκι το καθ' ήμέραν μεσονυκτικόν, ως διετυπώθη (Κεφ. Δ' § 2). Μεθ' ὅ άπόλυσις μικρά μετά του Εὐξώμεθα.

Και εἰσελθόντες εν τω ναω ἐπισυνάπτομεν τον ὅρθρον, μετά τον εὐλογητὸν του οποίου, ευθύς

- Δεῦτε προσκυνήσωμεν γ' και

- οἱ ψαλμοί Ἐπακούσαι σου Κύριος και Κύριε εν τη δυνάμει σου.

- Δόξα και νυν. Τρισάγιον κτλ. τα τροπάρια Σώσον Κύριε τον λαόν Σου. Δόξα, Ὁ ὑψωθείς. Και νυν, Προστασία φοβερά.

- Ἡ μικρά εκτενής και

- ὁ εξάψαλμος ως διατέτακται. Μετά δε την

- μεγάλην αὐτοῦ συναπτήν, ψάλλομεν

- το Θεός Κύριος, εν ᾧ το ἀπολυτίκιον του αγίου της ημέρας, Δόξα το αυτό, Και νυν το Θεοτοκίον της ημέρας εις τον αυτόν του απολυτικίου ήχον. Εί δε εἰσι δύο άγιοι έχοντες ἴδια απολυτίκια, ψάλλομεν το ἁπολυτίκιον του ενός αγίου άπαξ, Δόξα του ετέρου, Και νυν Θεοτοκίον της ημέρας εις τον αυτόν ήχον του απολυτικίου του δευτέρου αγίου. Είτα

- ἡ συνήθης του Ψαλτηρίου στιχολογία. Και

- μετά την συμπλήρωσιν της α' στιχολογίας,

- αἴτησις και ἐκφώνησις Ὅτι Σον το κράτος, μεθ' ην

- ψάλλονται τα καθίσματα της Παρακλητικῆς και

- τίθεται ἀνάγνωσις.

- Είτα ἡ β' στιχολογία, μεθ' ην

- αἴτησις και ἐκφώνησις Ὅτι αγαθός,

- τα καθίσματα της Παρακλητικής και

- τίθεται αὖθις ἀνάγνωσις.

- Ὁπόταν δ' ἔχῃ και τρίτου καθίσματος στιχολογίαν, λέγεται αυτή, μεθ' ην αίτησις και ἡ ἐκφώνησις Ὅτι ηὐλόγηταί Σου, τα καθίσματα της Παρακλητικής και τίθεται τρίτη άνάγνωσις.

<<<<

Τα δε μεθ' εκάστην στιχολογίαν ψαλλόμενα καθίσματα της Παρακλητικής διέπουσιν οἱ επόμενοι κανόνες:

α'. Ἀπὸ της Δευτέρας μετά την Κυριακήν των Αγίων Πάντων μέχρι καὶ της ε' Σεπτεμβρίου, ἑκάστην Δευτέραν, Τετάρτην και Πέμπτην μετά την α' στιχολογίαν ψάλλομεν τα εν τη Παρακλητική οριζόμενα καθίσματα της α' στιχολογίας. Μετά δε την β' στιχολογίαν, τα εν τη Παρακλητική οριζόμενα καθίσματα της γ' στιχολογίας· τα δε της β' στιχολογίας καταλιμπάνονται. Ἑκάστην δε Τρίτην και Παρασκευήν, μετά μεν την α' στιχολογίαν, ψάλλονται τα εν τη Παρακλητική οριζόμενα καθίσματα της β' στιχολογίας. Μετά δε την β' στιχολογίαν, τα ως καθίσματα γ' στιχολογίας εν τη Παρακλητική οριζόμενα· τα δε της α' στιχολογίας καταλείπονται.

β'. Από δε της κβ' Σεπτεμβρίου μέχρι της προ της Απόκρεω Παρασκευής, καθ' έκάστην, πλην της Παρασκευής, ψάλλονται μεθ' εκάστην στιχολογίαν τα της Παρακλητικής καθίσματα και των τριών στιχολογιών, ως κείνται. Ἑκάστην δε Παρασκευήν, μετά μεν την α' στιχολογίαν ψάλλονται τα δια την α' στιχολογίαν οριζόμενα εν τη Παρακλητική καθίσματα. Μετά δε την β' στιχολογίαν, τα εν τη Παρακλητική οριζόμενα ως καθίσματα γ' στιχολογίας· τα δε της β' στιχολογίας καταλιμπάνονται.

>>>>

Μετά γοῦν τάς στιχολογίας και τα καθίσματα και τάς αναγνώσεις αυτών, ευθύς

- Κύριε ελέησον γ'. Δόξα, και νυν και ὁ ν' ψαλμός χῦμα. Και είτα

- ψάλλομεν τους Κανόνας, κατά τάς ἐφεξῆς διατάξεις.

α'. Έκάστην Δευτέραν. Ό κατανυκτικός κανών της Παρακλητικής μετά των ειρμών εις ς', ὁ των Ἀσωμάτων άνευ ειρμών εἰς δ' και ὁ του Μηναίου άνευ ειρμών εις δ'. Ει δε εἰσι δύο άγιοι, έχοντες ίδιον έκαστος κανόνα, ἢ ὁ εις άγιος ἔχῃ δύο κανόνας, καταλιμπάνεται ὁ κανών των Ἀσωμάτων, και λέγεται ο κανών ὁ κατανυκτικός εἰς ς' μετά των ειρμών, και οἱ δύο του Μηναίου άνευ ειρμών εἰς η'.

β'. Ἑκάστην Τρίτην. Ὁ κατανυκτικός μετά του εἱρμοῦ εἰς ς', του Προδρόμου εἰς δ' και του Μηναίου εις δ'. Ει δε εἰσι δύο άγιοι, καταλιμπάνεται ὁ κανών του Προδρόμου και λέγεται ὁ κατανυκτικός μετά των εἱρμών εἰς ς' καὶ οἱ δύο του Μηναίου εις η'.

γ'. Ἑκάστην Τετάρτην. Ὁ σταυρώσιμος μετά των ειρμών εἰς ς', της Θεοτόκου εἰς δ' και του Μηναίου εἰς δ'. Ει δε εἰσι δύο άγιοι, καταλιμπάνεται ὁ κανών της Θεοτόκου, και λέγεται ὁ σταυρώσιμος μετά των ειρμών εἰς ς' και οἱ δύο του Μηναίου εἰς η'. Ἢ καταλιμπάνονται τα δύο μαρτυρικά εκ του σταυρωσίμου, και λέγεται ὁ σταυρώσιμος μετά του εἱρμοῦ εις δ', της Θεοτόκου εις β' και οι δύο του Μηναίου εις η'.

δ'. Ἑκάστην Πέμπτην. Ὁ των αγίων αποστόλων μετά των ειρμών εἰς ς', του αγίου Νικολάου εἰς δ' και του Μηναίου εἰς δ'. Ει δε εἰσι δύο άγιοι, καταλιμπάνεται ὁ κανών του αγίου Νικολάου, και λέγεται ὁ των αγίων αποστόλων μετά των ειρμών εἰς ς' και οι δύο του Μηναίου εἰς η'.

ε'. Ἑκάστην Παρασκευήν. Ὁ σταυρώσιμος μετά των ειρμών εἰς ς', της Θεοτόκου εἰς δ' και του Μηναίου εἰς δ'. Ει δε εἰσι δύο άγιοι, καταλιμπάνεται ὁ κανών της Θεοτόκου, και λέγεται δ σταυρώσιμος μετά των ειρμών εἰς ς' καὶ οι δύο του Μηναίου εἰς η'. Ἢ καταλιμπάνονται τα δύο μαρτυρικά εκ του σταυρωσίμου, και λέγεται ὁ σταυρώσιμος μετά των ειρμών εἰς δ' της Θεοτόκου εἰς β' και οι δύο του Μηναίου εἰς η'.

Στιχολογεῖται δε και Τω Κυρίω ασωμεν, ως εν κεφ. Ε' § 16 α' διετυπώθη.

- Καταβασίας δὲ οὐ ψάλλομεν, αλλά

- μετά την α' ᾠδήν των κανόνων, ψάλλομεν ευθύς την γ' και ταύτης πληρωθείσης ψάλλομεν τον εἱρμόν της γ' ωδής του τελευταίου κανόνος του Μηναίου· μεθ' ὅν

- αίτησις και ψάλλομεν το κάθισμα του αγίου, Δόξα το αυτό, Και νυν το Θεοτοκίον αὐτοῦ τη Δευτέρα, Τρίτη και Πέμπτη, ἢ το σταυροθεοτοκίον αὐτοῦ εἰ εστί Τετάρτη ἢ Παρασκευή· εἰ δε εἰσι δύο άγιοι, ψάλλομεν κάθισμα του ενός, Δόξα του ἑτέρου, Και νυν το Θεοτοκίον ἢ σταυροθεοτοκίον αὐτοῦ. Εἶτα

- ψάλλεται ἡ δ', ἡ ε' και ἡ ς' ωδή, ἦσπερ πληρωθείσης ὁ εἱρμός του κανόνος του Μηναίου, μεθ' ὅν

- αίτησις, και χῦμα το κοντάκιον και τον οἶκον του αγίου, εἰ έχει· εἰ δε εἰσι δύο άγιοι έχοντες ἴδιον έκαστος κοντάκιον, ἢ λέγονται αμφότερα μετά την ς' ωδήν, ἢ του δευτέρου αγίου λέγεται μετά την γ' ωδήν προ των καθισμάτων, του δε πρώτου αγίου μετά την ς'. Εἰ δε ουκ έχει ὁ άγιος της ημέρας κοντάκιον, λέγομεν χῦμα το της ημέρας· ήτοι

• τη Δευτέρα των ασωμάτων Αρχιστράτηγοι Θεοῦ,

• τη Τρίτη του Προδρόμου Προφήτα Θεοῦ καί Πρόδρομε της Χάριτος,

• τη Τετάρτη και Παρασκευή του Σταυροῦ Ὁ ὑψωθεις εν τω Σταυρω, και

• τη Πέμπτη των αποστόλων Τους ασφαλείς καί Θεοφθόγγους και το του αγίου Νικολάου Εν τοις Μύροις άγιε.

- Μετά τα κοντάκια το συναξάριον της ημέρας, μεθ' ὅ

- ψάλλεται ἡ ζ' και ἡ η' ωδή· και μετ' αυτήν ὁ στίχος Αἰνοῦμεν εὐλογοῦμεν και ὁ είρμός της η' ωδής του κανόνος του Μηναίου.

- Ὁ ιερεύς Την Θεοτόκον καί Μητέρα του Φωτός καὶ στιχολογεῖται ἡ Τιμιωτέρα, μεθ' ἥν

- ψάλλεται ἡ θ' ωδή των κανόνων, και μετ' αυτήν ὁ είρμός της θ' ωδής του τελευταίου κανόνος του Μηναίου, και το Ἄξιόν ἐστιν ως αληθώς μακαρίζειν σε την Θεοτόκον.

- Αἴτησις και

- ψάλλεται το ἐξαποστειλάριον του αγίου άπαξ καὶ το Θεοτοκίον αὐτοῦ· ει δε εἰσι δύο άγιοι, τα ἐξαποστειλάρια αμφοτέρων και είτα το Θεοτοκίον. Ει δε ουκ έχει ὁ άγιος έξαποστειλάριον, ψάλλομεν τα ἐξαποστειλάρια της ημέρας· ήτοι

• τη Δευτέρα των ασωμάτων και Θεοτοκίον,

• τη Τρίτη του Προδρόμου καὶ Θεοτοκίον,

• τη Τετάρτη και Παρασκευή του Σταυροῦ και Σταυροθεοτοκίον, και

• τη Πέμπτη των αγίων αποστόλων, του αγίου Νικολάου και Θεοτοκίον (ἴδε κεφ. Ε' § 23).

- Μετά τα ἐξαποστειλάρια, ἀναγινώσκομεν χῦμα τους αἴνους, άνευ στιχηρών, μεθ' οὓς Δόξα, και νυν και

- ἡ μικρά δοξολογία χῦμα, το Σοὶ δόξα πρέπει. Μετ' αυτήν

- ὁ ιερεύς το Πληρώσωμεν κτλ. και μετά την ἐκφώνησιν Σόν γαρ εστί,

- ψάλλομεν τα ἀπόστιχα των αἴνων εκ της Παρακλητικής, ως κείνται. Λέγομεν δε το μεν πρώτον άνευ στίχου, προ δε του β' και γ' προτάσσομεν ανά ένα στίχον, οἵτινες

• τη μεν Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη και Παρασκευή πρωΐ εἰσίν:

  • Στίχ. α' Ἐνεπλήσθημεν τω πρωΐ του ελέους Σου κτλ.

  • Στίχ. β' Και έστω ἡ λαμπρότης Κυρίου του Θεοῦ ημών ἐφ' ημάς κτλ.

   

• Τη δε Πέμπτη πρωΐ, οἵδε:

  • Στίχ. α' Οἱ ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δε χειρών Αυτοῦ αναγγέλλει το στερέωμα.

  • Στίχ. β' Τοις Ἁγίοις τοις εν τη γη Αὐτοῦ ἐθαυμάσ[τ]ωσεν ὁ Κύριος.

- Μετά δε τα ἀπόστιχα ψάλλεται Δόξα, και νυν το μετ' αυτά εν τη Παρακλητική κείμενον Θεοτοκίον ἢ Σταυροθεοτοκίον. Είτα το

- Ἀγαθόν το ἐξομολογεῖσθαι, τρισάγιον κτλ. και μετά το Ὅτι Σοῦ ἐστίν,

- ψάλλομεν το άπολυτίκιον του αγίου ἅπαξ, Δόξα, και νυν το δια το τέλος του όρθρου Θεοτοκίον της ημέρας εις τον αυτόν ήχον του απολυτίκιου. Εἰ δε εἰσι δύο άγιοι, ἀπολυτίκιον του ενός, Δόξα του ετέρου, Και νυν το Θεοτοκίον της ημέρας εις τον ήχον του απολυτίκιου του δευτέρου αγίου.

- Ὁ ιερεύς εἶτα την εκτενή Ἐλέησον ημάς κτλ. Σοφία, Ὁ ὢν εὐλογητός, το Στερεώσαι, Ὑπεραγία Θεοτόκε, Την Τιμιωτέραν.

- Και ευθύς ἀρχόμεθα της α' ὥρας δια τοῦ Δεῦτε προσκυνήσωμεν γ' λέγοντες αυτήν εν τῷ ναῷ.

*     *     *

§ 4. Εν ταῖς ὥραις λέγομεν ἀπολυτίκιον του αγίου, Και νυν το Θεοτοκίον της ώρας· ει δε εἰσι δύο άγιοι, ἀπολυτίκιον του ενός, Δόξα του ετέρου, Και νυν Θεοτοκίον της ώρας. Εις δε το τρισάγιον εκάστης, το κοντάκιον του αγίου, εἰ ἔχει· ει δε εἰσι δύο άγιοι έχοντες ίδιον έκαστος κοντάκιον, εν μεν τη α' και ς' ώρα κοντάκιον του ενός, εν δε τη γ' και θ' το κοντάκιον του ἑτέρου· οὕτω δε τα μεν απολυτίκια αυτών λέγονται αμφότερα εν εκάστη ώρα, τα δε κοντάκια εναλλάσσονται. Εἰ δε ουκ έχει ὁ άγιος κοντάκιον, λέγονται εν εκάστη ώρα αντί κοντακίου τα και Αλληλούια ψαλλομένου λεγόμενα τροπάρια, ήτοι:

• Εν τη α' ώρα,
  • τη μεν Δευτέρα, Τρίτη και Πέμπτη, το Θεοτοκίον Την ὑπερένδοξον του Θεοῦ Μητέρα,
  • τη δε Τετάρτη και Παρασκευή το Ταχύ προκατάλαβε.
• Εν τη γ' ώρα, τα τροπάρια Ευλογητὸς εἶ Χριστέ. Δόξα, Ταχεῖαν καὶ σταθηράν. Και νυν, Ἡ ἐλπίς καί προστασία.
• Εν τη ς' ώρα, τα τροπάρια Σωτηρίαν εἰργάσω. Δόξα, Την αχραντον εἰκόνα Σου. Και νυν,
  • τη μεν Δευτέρα, Τρίτη και Πέμπτη το Θεοτοκίον Εὐσπλαγχνίας ὑπάρχουσα πηγή·
  • τη δε Τετάρτη και Παρασκευή, το Σταυροθεοτοκίον Ὑπερδεδοξασμένη υπάρχεις Θεοτόκε Παρθένε.
• Εν δε τη θ' ώρα, τα τροπάρια Βλέπων ὁ ληστής. Δόξα, Εν μέσω δύο ληστών. Και νυν, Τον ἀμνόν και ποιμένα.

Και ἡ μεν α' ώρα λέγεται εν τω ναῷ, αἱ δε λοιπαί εν τω νάρθηκι. Ἡ λειτουργία τελείται μετά την τριθέκτην, ἢ άντ' αυτής ωσαύτως μετά την τριθέκτην ψάλλονται τα Τυπικά.

*     *     *

§ 5. Εις την λειτουργίαν,

- ψάλλομεν τα τυπικά και τους μακαρισμούς, εν οἷς ἱστῶμεν στίχους ς' και ψάλλομεν τα ἓξ τροπάρια των μακαρισμών της ημέρας εκ της Παρακλητικής.

- Είσοδος και εἰσοδικόν Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ εν Ἁγίοις θαυμαστός.

- Ἀπολυτίκιον του Ἁγίου του Μηναίου· εἰ δε εἰσι δύο άγιοι τα απολυτίκια αμφοτέρων. Είτα το του αγίου της μονής [ἱ. ναοῦ], και μετ' αυτό

- τα κοντάκια ούτω:

• Εάν ἔχῃ ὁ άγιος κοντάκιον, ψάλλομεν Δόξα το κοντάκιον του αγίου, Και νυν το Προστασία των Χριστιανῶν.
• Εάν ώσι δύο άγιοι, το κοντάκιον του ενός, Δόξα το κοντάκιον του ετέρου, Και νυν το Προστασία των Χριστιανών.

• Ει δε ουκ έχει κοντάκιον ὁ άγιος, μετά το ἀπολυτίκιον του αγίου της μονής [ἱ. ναοῦ], ψάλλομεν Δόξα το κοντάκιον της ημέρας, ήτοι

  • τη Δευτέρα των Ἀσωμάτων,

  • τη Τρίτη του Προδρόμου,

  • τη Τετάρτη και Παρασκευή του Σταυρού, και

  • τη Πέμπτη των Ἁγίων Ἀποστόλων, Δόξα του αγίου Νικολάου, ως ἐσημειώθησαν εν τη ς' ωδή ανωτέρω.
     

Και ως Και νυν καθ' ἑκάστην το Προστασία των Χριστιανών.

- Το Τρισάγιον,

- προκείμενον της ημέρας, Ἀπόστολος της ημέρας και της Θεοτόκου.

- Ἀλληλουάριον της ημέρας.

- Εὐαγγέλιον της ημέρας και της Θεοτόκου.

>>>>>

Εάν δε ὁ άγιος εχη δύο εν τω ἑσπερινω δοξαστικά, ἢ εάν ᾖ Ἀπόστολος μηδέν έχων δοξαστικόν, λέγομεν προκείμενον της ημέρας, Ἀπόστολος της ημέρας και του αγίου. Ἀλληλουάριον της ημέρας. Εὐαγγέλιον της ημέρας και του αγίου.

>>>>>

- Εἰς το Έξαιρέτως το Ἄξιόν ἐστιν.

- Κοινωνικόν της ημέρας.

- Το Εἴδομεν το Φῶς, και τα επίλοιπα της λειτουργίας.

- Μετά δε την ἀπόλυσιν εἰσερχόμεθα εις την τράπεζαν.

*     *     *